"Ik had het bedrijf waar ik jarenlang van droomde. Maar ik was mezelf onderweg kwijtgeraakt."
T is CEO.
Gedreven. Slim. Ambitieus.
Ze heeft het bedrijf van haar vader overgenomen.
Een enorme kans.
Verantwoordelijkheid.
Groei.
Precies waar ze jarenlang naartoe had gewerkt.
Maar achter de schermen gebeurde iets anders.
Ze stond altijd aan.
Altijd bereikbaar.
Altijd bezig met het volgende probleem, de volgende beslissing, de volgende groei.
Ondertussen speelde er nog iets.
Zij en haar partner hadden jarenlang getwijfeld.
Verhuizen naar Engeland, waar haar man vandaan komt?
Of in Nederland blijven en het familiebedrijf verder uitbouwen?
Ze kozen voor Nederland.
Voor het bedrijf.
Voor de verantwoordelijkheid.
Voor de toekomst.
Maar ergens onderweg verloor ze de verbinding met zichzelf.
Op het werk merkte ze het als eerste.
Ze werd harder.
Korter.
Minder geduldig.
Ze omschreef zichzelf later als een roos met steeds meer doornen.
Niet omdat ze dat wilde.
Maar omdat haar systeem simpelweg overbelast was.
Ook thuis voelde ze dat.
Ze was niet meer de moeder die ze wilde zijn.
Niet meer de partner die ze wilde zijn.
Niet meer de leider die ze diep van binnen wist dat ze kon zijn.
En hoe harder ze haar best deed, hoe verder ze van zichzelf verwijderd raakte.
Toen kwam ze bij mij.
Ze kwam omdat haar lichaam, energie en zenuwstelsel het succes dat ze had opgebouwd niet langer konden dragen.
We begonnen niet met harder werken.
Niet met een nieuwe strategie.
Niet met nóg meer doelen.
We begonnen bij de basis.
Uit haar meting bleek dat haar oestrogeen uit balans was.
Haar systeem stond continu onder druk.
Mijn eerste opdracht was simpel.
Elke dag 35 minuten wandelen.
Nog niet trainen.
Nog niet pushen.
Eerst rust.
Eerst herstel.
Eerst zorgen dat haar lichaam weer voedingsstoffen ging opnemen.
Dat haar cortisol kon zakken.
Dat haar zenuwstelsel weer veiligheid ging ervaren.
Binnen één week voelde ze meer energie.
Binnen twee weken gingen we gericht krachttrainen.
Niet om af te vallen.
Maar om weer kracht op te bouwen.
Om zich weer zelfverzekerd te voelen.
Om letterlijk weer te voelen:
"Hier ben ik."
Toen haar power terugkwam, ontstond er ruimte voor de diepere laag.
Tijdens onze holistische sessies kwamen patronen naar boven die al veel langer aanwezig waren.
Altijd meer moeten doen.
Altijd sterk moeten zijn.
Twijfelen of ze het allemaal wel waar kon maken.
Het schuldgevoel richting haar gezin.
De druk die ze zichzelf oplegde.
Laag voor laag hebben we dat losgelaten.
Tegelijkertijd begeleidde ik haar in haar belichaamd leiderschap.
Niet vanuit harder sturen.
Maar vanuit verbinding.
Vanuit rust.
Vanuit vertrouwen.
De vergaderingen veranderden.
De communicatie veranderde.
De sfeer binnen het team veranderde.
En pas toen haar lichaam, energie en leiderschap weer in balans waren, zijn we strategisch verder gaan bouwen aan de groei van het bedrijf.
Dat is waar veel ondernemers de fout ingaan.
Ze beginnen bij een nieuw strategie.
Terwijl hun systeem nog op omvallen staat.
Ik doe het anders.
Eerst draagkracht.
Daarna groei.
Vandaag staat er een andere vrouw.
Rustiger.
Energieker.
Krachtiger.
Weer aanwezig.
Als leider.
Als moeder.
Als partner.
En als CEO.
Want succes creëren is één ding.
Succes dragen is iets heel anders.
